Jane Who

“Songs for Robin” — The Story

ENGLISH BELOW

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, geloof ik in de liefde. En niet gewone liefde. Ik geloof in “het van de daken schreeuwen met je hele hebben en houden”-liefde.
En jullie weten waarschijnlijk ook wel dat ik mijn liefde veelal uitdruk met mijn liedjes, en nogal duidelijk ook. Ik bedoel, bijna elk liedje dat ik ooit heb geschreven gaat over de liefde! (Of het nou mijn liefde voor familie en vrienden is of gewoon een nieuwe vlam.)
En dat geloof heb ik meegenomen in het maken van dit album. Eigenlijk waren alle liedjes al geschreven. Het enige wat ik nog hoefde te doen, was kiezen welke het zouden worden.
Dus, hier is een klein achtergrondverhaaltje zodat jullie kunnen begrijpen waarom ik deze EP wilde maken. (Met commentaar. ;))

Er was eens een ik, Jane. (Ik kan hier wel mijn 30-pagina lange achtergrond in proppen, maar ik zal jullie mijn relatie geschiedenis besparen.)
Zoals vele, VELE malen voorheen, werd Jane verliefd. Jane werd verliefd op een belachelijk mooie jongen die ze had leren kennen tijdens haar opleiding. En over die jongen schreef ze een liedje. En nog een. En nog een. En echt… heel veel liedjes. De belachelijk mooie jongen begon het door te krijgen, dat zij hem wel leuk vond. Hij besloot om haar ermee te confronteren en ze bekende. Ze hadden een goed gesprek erover, waarin hij zijn gevoelens uitlegde en het kwam neer op; “Ik wil alleen vrienden zijn.” (Het toffe hieraan, is dat ze ook daadwerkelijk vrienden waren en ze hadden echt megaveel respect voor elkaar. Nee echt, deze gast was echt een goedgemanierde jongen en hij ging echt heel lief om met deze situatie. Echt een goede gast. Oké, we gaan verder!)
Natuurlijk was Jane wel verdrietig, maar ze was ook blij dat hij zo duidelijk was over alles. Maar desalniettemin bleef ze wel gewoon liedjes schrijven over hem. Dit ging nog zo’n jaar door, totdat haar gevoelens uiteindelijk vervaagden. Ze hield niet meer van hem. Althans, niet meer op die manier. Dus het is wel een beetje een goed einde… En ze leefden nog lang en gelukkig, zo’n 60 kilometer van elkaar vandaan.

Oké, dus dat was het achtergrondverhaaltje! Weet je wat het is, ik heb echt genoten van deze liefde, (nou ja, naast mijn emotionele uitbarstingen dan) omdat ik iets had om over te schrijven. Iets dat genoeg voor me betekende om erover te schrijven. Ik geloof dat de beste manier om te schrijven is om te schrijven met je hart open. En dat is wat ik deed. Ik heb het er allemaal uit gegooid en gewoon alles op tafel gelegd. Mijn album is een collectie van liedjes die ik over deze bijzondere jongen heb geschreven. Een eerbetoon aan mijn onbeantwoorde liefde. Een eerbetoon aan Robin. Vandaar de naam “Songs for Robin”.

————————————————————————————————————————–

As you probably already know, I believe in love. And not just any love, I believe in “expressing it with every fiber of your soul”-love.
And you probably also know that I express my love in my music, very clearly. Hell, almost every song I ever wrote was out of love! (Whether it was my love for family and friends or simply just a crush.)
And I’ve taken that belief with me whilst writing this album. In fact, all the songs were already written, all I had to do was choose.
So here’s a little background story to make you understand the reason why I wanted to make this record. (With commentary. ;))

Once upon a time there was me, Jane. (I can fit in a thirty-page backstory there, but I’ll save you all my make-up and break-up history. )
As many, MANY times before, Jane fell in love. Jane fell in love with a beautiful boy she met while in college. And about this boy she wrote a song. And another one, and another one and… really, a LOT of songs. The beautiful boy noticed her fondness of him. He decided to call her on it and she confessed. He had a good talk with her in which he explained his feelings; with the unhappy ending of “I just want to be friends”. (The nice part of that is that they actually were friends and there was a great form of mutual respect. Seriously, this guy was a total gentleman and he was supernice about the whole thing. Moving on!) Of course, the girl was really sad about this, but happy about him being so clear about the whole situation. Nevertheless, she did keep on writing songs about him. This went on about a year, until she finally realized that she didn’t love him anymore. Not in that way, anyway. So it’s sort of a happy ending… Where they lived happily never after, about 37 miles apart.

Okay, so that’s the background story! The thing is, I really enjoyed loving him, (you know, besides all the crying and stuff) because it gave me something to write about. Something that mattered enough for me to write about. I believe that the best way to write is writing with your heart wide open. And I did. I laid it all out there, right on the table.
My album is a collection of songs I wrote about this wonderful guy. A dedication to my unanswered love. A dedication to Robin. That’s why it is called “Songs for Robin”.

12214148_10207034049542983_482722778_o